Woensdag 31 januari

Ik ben opgestaan rond 7 uur en zag dat het ’s nachts gesneeuwd had, er lag ongeveer 10 cm sneeuw. Mijn eerste gedachten gingen naar degene waarvan ik zo veel houd en wiens verjaardag er vandaag gevierd wordt. Het is inderdaad de verjaardag van mijn toekomstige echtgenote. Dat gebeurt nu reeds de derde keer in oorlogstijd. Moge het ook de laatste keer zijn! Hopelijk kunnen we de verjaardag in 1918 bij haar en naast haar vieren. Wat zou ik haar allemaal niet willen vertellen. Nu moet ik me echter tevredenstellen, en dat is helaas zo weinig, met haar van zo ver een goede en gelukkige verjaardag te wensen. Mijn kleintje, moge jouw 24ste jaar, dat vandaag begon, een jaar zijn gezegend met geluk en vreugde, e groep en nog twee anderen een gelukkig weerzien van ons twee onafscheidelijken. Hier is het nog steeds oorlog, met al zijn miserie en God weet voor hoe lang nog.
​
Om 8u30 wordt er verzameld in veldtenue, mijn groep, samen met nog twee andere. Samen met de school, de genie en de mitrailleurs werden er aanvalsgolven geoefend. Dat gebeurt in de duinen, vlakbij de barakken, in aanwezigheid van luitenant-generaal Drubbel, commandant van de 2de legerdivisie, en de 3 generaal-majoors van de 5de, 6de en 7de brigade, alsook de 6 kolonels of luitenant-kolonels van het 5de, 15de, 6de, 16de, 7de en 17de linieregiment en tenslotte de majoor, die het instructiecentrum leidt. Na de exercitie, defilé voor de luitenant-generaal. Van 14 tot 16 uur theorie inzake het machinegeweer. ’s Avonds naar de militaire kantine.

Dinsdag 30 januari
​
Theorie in de barakken op hetzelfde uur als gisteren. De ploegen van het 5de en 15de linieregiment vuren met het machinegeweer op een schietstand tussen twee duinen in. Bijtend koud. Om 16u30 aardappelen met een frikadel. Deze nacht, van 30 op 31 januari, 23 jaar geleden is mijn verloofde van voor de oorlog op de wereld gekomen. Helaas is ze zo ver van mij. Ze is misschien uit het oog, maar zeker niet uit het hart.

Maandag 29 januari
​
Van 8u30 tot 11 uur en van 14 tot 16 uur theorie aangaande het machinegeweer, in de barakken. Koude temperaturen. Overdag enkele vliegtuigen en meerdere oorlogsschepen ter hoogte van Bray-Dunes.

Zondag 28 januari
​
Het vriest elke nacht dat het kraakt. Algemeen appel van de school in uitgaansuniform om 9 uur. Soldij na het appel. ’s Middags soep. In de namiddag ben ik naar Zuydcoote geweest, een klein dorp op 40 minuten van de barakken. Ik zag er veel Franse soldaten van het transportkorps. Er zijn ook twee militaire kerkhoven, het eerste, een kleintje, met graven van Senegalezen, Marokkanen en Algerijnen, die gestorven zijn voor Frankrijk. Het andere dat veel groter is, met minstens 200 graven, is het burgerlijk kerkhof van Zuydcoote, naast de kerk. Ik werd gefotografeerd door een verpleegster van het hospitaal van Zuydcoote, naast het graf van haar broer. Het kanaal van Duinkerke naar Veurne, dat langs Zuydcoote stroomt, is helemaal dichtgevroren. Ik keerde terug om 16 uur terug naar de barakken langs de duinen en de zee. IJsschotsen langsheen het strand. Meerdere oorlogsschepen, waarvan twee grote. Om 16u30 aardappelen. ’s Avonds ben ik me gaan vermaken in de militaire kantine.

Zaterdag 27 januari
​
Van 9 tot 11 uur heeft mijn ploeg, samen met twee andere, aanvalsgolven geoefend tegen de schoolcompagnie, in de duinen, in de buurt van de barakken. De majoor die aan het hoofd van de school staat nam eraan deel. Hij is van het 17de linieregiment. In de namiddag inspectie van de barakken door de officier van dienst. Snerpende wind, ijzig koud. In de barakken is het tamelijk warm.

Vrijdag 26 januari
​
Theorie van 8u30 tot 11 uur inzake het machinegeweer. Van 14 uur tot 15u30 hebben we 20 kogels geladen in de laders van de machinegeweren, om ze nadien af te vuren. Het zijn kogels die door de genie gebruikt worden. Geallieerde vliegtuigen boven Bray-Dunes en de zee. Slechts weinig mannen gingen ’s avonds uit, want er was niet veel pret te beleven in dit kleine dorp.

Donderdag 25 januari
​
Van 8u30 tot 11 uur theorie in de barakken. Van 14 tot 16 uur exercitie in de duinen. Er zitten veel lijsters in de duinen en tussen de barakken en de soldaten vangen er veel. We zien alle dagen oorlogsbodems langs de kust voorbijvaren, alsook vliegtuigen die over zee vliegen. Om 16u30 frieten. Snerpende koude.

Zondag 14 januari

Omstreeks 4 uur werd ons warme koffie gebracht en proviand voor 3 man, voor één dag. Het was erg koud aan de voeten, het had fors gevroren. Rond 6u30 zijn 4 man uit onze post teruggekeerd naar de loopgraven van de 1ste linie bij het Veermanshuis, waar de rest van de compagnie verbleef. Overdag hielden we om beurt de wacht bij de deur. Kalme dag. In de namiddag sneeuw. Omstreeks 18 uur werden we afgelost door het 3de bataljon, 9de compagnie, waarna we onze compagnie vervoegden…
​
Nvdr: vanaf hier ontbreken enkele pagina’s uit het dagboek.

Zaterdag 13 januari
​
Het heeft van gans de nacht niet opgehouden met regenen en sneeuwen, in zoverre zelfs dat het onze schuilplaatsen binnenliep. We hebben praktisch niet geslapen, we waren half doordrenkt. Om 7 uur zijn de mannen met dienst koffie en etensmiddelen gaan halen. Bij hun terugkomst waren ze kletsnat van de regen. Ook in de voormiddag bleef het slecht weer, maar in de namiddag was het wat beter. Omstreeks 18 uur ben ik opnieuw vertrokken naar luisterpost 5, samen met 6 man. Veel loopplanken waren ondergelopen. Het begon nu ook te vriezen. Heldere, maar zeer koude nacht. Iedereen hield de wacht.